Helaas is dit geen geïsoleerd incident. Dat homohaat effectief toeneemt, toont onderzoek van Fien Pauwels (VUB): de gemiddelde homofobiescore steeg van 2,04 in 2018 naar 3,20 in 2023. Slechts een klein deel van de slachtoffers doet effectief aangifte bij de politie, waardoor veel geweld en intimidatie onzichtbaar blijft.
“Ik ben een homoseksuele man. In sommige Brusselse wijken, zoals Kuregem en het onderste deel van Molenbeek, durf ik bijvoorbeeld niet hand in hand te lopen met een man. Dat heb ik in 2022 al gezegd, en helaas is er sindsdien niets veranderd, of kan je u zelfs afvragen of de situatie er niet op achteruitgaat. Het is niet de herkomst van mensen die het probleem veroorzaakt, maar van waarden die haaks staan op onze samenleving. Sommige gemeenschappen sluiten zich af en identificeren zich meer met een zeer nauwe en strikte interpretatie van hun religie of bepaalde culturele normen die haaks staan op onze samenleving dan met onze wetten of de waarden en normen die hier gangbaar zijn. Dat zorgt voor een reële parallelle samenleving waarin LGBTQ+-personen niet veilig zijn.”
Volgens Verstraeten is er dringend een kordaat beleid nodig: gerichte politie-aanwezigheid, consequente vervolging van daders en duidelijke signalen dat homofobie geen plaats heeft in Brussel.
“Zolang slachtoffers het gevoel hebben dat melden geen zin heeft, blijft de onderrapportering enorm. We moeten tonen dat geweld tegen LGBTQ+-personen streng wordt aangepakt,”
